A A A

Historia

Z początkiem 1967 roku rozpoczyna się regularne, codzienne duszpasterstwo sakramentalne przy naszym kościele. Koronnym dowodem tego faktu są pierwsze wpisy do nowo założonych ksiąg metrykalnych: Księgi Ochrzczonych, Księgi Małżeństw itd. Zapewne, choć kościół od wojny był pod wezwaniem Ducha Świętego, rozpoczęły się dyskusje nad ostatecznym brzmieniem wezwania mającej powstać parafii. W końcu ustalono, że będzie to Duch Święty, który w Gostyniu był szczególnie czczony od samego początku istnienia miasta, o czym świadczy istnienie w średniowieczu szpitala Ducha Świętego, czy też obecność ulicy Ducha Świętego i wreszcie postawa zmarłego w 1965 roku ks. Olejniczaka, który założył po wojnie „Bank Ducha Świętego” dla odbudowy gimnazjum i odznaczał się za życia wielką czcią Bożego Ducha. Na drugie wezwanie kościoła wybrano Najświętsze Serce Pana Jezusa, być może inspirując się obecnością kultu Serca Jezusowego za sprawą pomnika postawionego na rynku.

Po wszystkich koniecznych ustaleniach, w 1973 roku, nastąpił długo wyczekiwany moment – oficjalne erygowanie nowej, drugiej parafii rzymskokatolickiej w Gostyniu, którego dokonał Arcybiskup Antoni Baraniak, wydzielając nową parafię z granic parafii farnej. Jako jej terytorium ustalono  południowo-zachodnią część miasta Gostynia wraz z trzema wioskami: Czachorowem, gdzie istniejącą kostnicę przebudowano i zamieniono na kaplicę filialną pw. św. Wawrzyńca, Czajkowem i Brzeziem – i tak pozostało do dziś.


Niemal natychmiast po ustanowieniu ruszyły niezbędne prace dekarskie, których – wg wpisów na strychu kościoła – podjęli się kolejno: „Dekarze z Pudliszek, B.Z.J. Urbaniak, 8 VIII 1973” i „Piotr Pośniatowski, 28 VIII 1982”. W wyniku prac porządkujących wnętrze naszej świątyni, usunięto starą ewangelicką ambonę i skrócono balkony po prawej stronie, by odsłonić okna i doświetlić wnętrze.