A A A

Historia

W 1919 roku, kiedy w wyniku zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego zmienił się radykalnie status mniejszości niemieckiej na terenach odradzającej się z niewoli Polski – w pierwszych latach niepodległości – Gostyń opuściła większość Niemców. Niemniej jednak zbór pozostał pod zarządem luterańskim.

Sytuacja uległa zmianie po II wojnie światowej, gdy po 1945 roku przestała zupełnie istnieć mniejszość niemiecka. Wówczas dawny zbór stał się własnością Polaków i został zaadoptowany przez parafię farną, stanowiąc z czasem jej kościół filialny pod wezwaniem Ducha Świętego, w którym zaczęto celebrować katolicką Eucharystię. W latach powojennych świątynia służyła też jako miejsce modlitwy katechizowanej młodzieży, którą duchowo wspierał, już wtedy niewidomy – ks. Franciszek Olejniczak. To właśnie dzięki jego działalności i hartowi kapłańskiego ducha, zniszczony działaniami wojennymi budynek gimnazjum, odzyskał swój dawny blask. Z czasem, gdy ludzie zaczęli zasiedlać południową część miasta wzdłuż dzisiejszej ul. Wrocławskiej oraz ul. Górnej, dostrzeżono potrzebę utworzenia samodzielnego ośrodka duszpasterskiego.

 

Arcybiskup Antoni Baraniak erygował tenże ośrodek w 1966 roku, ustanawiając przy nim rektora – ks. Kazimierza Skoka. To bardzo ważne wydarzenie dla naszej wspólnoty parafialnej, bo stanowi jej bezwzględny fundament i zaczątek. Dowodem troski i życzliwości Arcybiskupa było podarowanie Mszału Rzymskiego, opatrzonego pieczęcią Metropolity Poznańskiego i wpisem: „Dla ośrodka duszpasterskiego w Gostyniu”. Odtąd rozpoczął się błyskawiczny rozwój tworzącego się tutaj duszpasterstwa. Już w 1966 roku parafia farna, na terenie której ciągle oficjalnie znajdował się nasz kościół, podarowała nowo ulany dzwon. Nie pasował on dźwiękiem do trzech pozostałych, instalowanych na wieży farnej. Dzwony o imionach: Maria, Jan, Antoni i Leon miały zastąpić zbyt mały dzwon, poświęcony czci św. Małgorzaty. Zamówił je ówczesny proboszcz farny ks. Leon Misiołek, który zdecydował też o przekazaniu naszemu kościołowi dzwonu, niepasującego dźwiękiem do pozostałych, który do dzisiaj swoim biciem odmierza czas 30 minut do zbliżającej się Mszy Świętej czy też dzwoni na „Anioł Pański”.

 

Na dzwonie znajdują się następujące inskrypcje: „FELCZYNSKI CANTIFUSOR PREMYSLIENSIS A.D. 1808-1965” (tłum.: Felczyński, ludwisarz przemyski, Roku Pańskiego 1808-1965) || „ULANY ZA ORDYNARIUSZA J.E. KS. ARCYBISKUPA METROPOLITY  DR. ANTONIEGO BARANIAKA GOSTYŃ R.P. 1966” || „DA MIHI ANIMAS CETERA TOLLE” (tłum. [zawołanie z herbu Arcybiskupa]: Daj mi dusze, resztę zabierz) || „IMIĘ MOJE ANTONI” || „ME FECIT JOANNIS” (tłum.: Uczynił mnie Jan). Dzwon sterowany jest obecnie automatycznie.